ฮิฮิ สววร์คบนดินของเดี๊ยน เคี๊ยกๆ

งานอุเคะที่ผ่านมาเหอๆๆ สนุกมากๆเลยไม่เสียแรงที่เราลงทุนมามากมาย

งานนี้เราลงทุนมากๆเลยน้า ทั้งเสียสละหลายๆอย่าง อย่างเช่น เสียสละเรื่องผมที่อุตสาห์ไว้ยาใมตั้ง2ปี ตอนนี้สั้นกระตี๊ดนึง (เพราะร้านเช่าวิกมันเอาแพงมากๆเลย จะเก็บตังค์ไว้ซื้อโดย่ะ)

เรื่องเวลา นอนตี3ทุกคืนเลย เพราะใหนจะเรื่องชุด เรื่องว้อมเต้นอีกโอ๊ย ปวดเฮดดดดดดดดดดด

ยิ่งวันเสาร์ที่ผ่านมาน่ะ นั่งช่วยช่างทำชุด(เพราะช่างเส็งเคร็งมันทำไม่ทัน เก็บตังค์เราแพงอีกตางหากสุดท้าย เรากับแม่ต้องมานั่งแก้ไขชุดเองอ่ะ เย็บก็สุดแสนชุ่ยโคตะระ คราวหลังอย่าหวังจะได้ตังค์ตรูวอีกเลย!!!) อยากแก้แค้นเพราะเก็บตังค์แพงไม่คุ้มค่าจ้างเลยให้มานั่งแก้นั่งทำงานหามรุ่งหามค่ำ2วัน2คืน ช่างก็ไม่ได้นอน เราเองก็ไม่ได้นอนเหมือนกัน ก็เอาสิฟระใครจะทนได้นานกว่ากัน!!!(แต่เราคืนเดียว ช่างมันไม่ได้นอน2คืน5555555 สะจายโสนะหน้า)

เรื่องเงิน อันนี้สำคัญมาก ไม่นึกว่าคอสจะใช้เงินมากมายมหาศาล เงินที่เราเก็บมาตอนนี้เกลี้ยงตั๊บเลยอ่ะ (เพราะไอ้ช่างเส็งเคร็งนั่นแหละ)

เรื่องแรงงาน อา อันนี้ก็เหมือนกัน นั่งทำคีย์เบลดเนี่ย เหงื่อแตกซิกใหนจะหาอุปกรณ์อีกล่ะ กรี๊ดดดลากเลือด แต่พอเอาเข้าจริงถึงตอนที่ต้องใช้ดันมา...หักซะนี่ ซ่อมแล้วซ่อมอีก ก็ หักอยู่ดีเลยกลายเป็นว่าเรานั่งทำเสียแรงเปล่าแถมยังเกะกะอีกตากหาก+ขายหน้าประชาชีที่เราต้องหอบคีย์เบลดเดินไปมา พอไปถึงงานเลยทิ้งไว้กับที่ซะเลยฮึ ตรูวไม่ง้อเอ็งก็ได้ฟระ ฉันเป็นโซร่าไม่มีคีย์เบลดก็ได้!!!..........

....แต่เรารู้สึกว่าโซร่าไม่มีคีย์เบลดเนี่ย อุบาทว์มากๆเลยล่ะงือๆเฉพาะคนที่คอสก็อุบาทว์มากแล้ว ยิ่งไม่มีคีย์เบลดอีกงือ อุบาทว์ทวีคูณ

ทำไมมาหักตอนใช้เล่าเจ้าบ้า....

เรื่องน้ำตา จะไปงานนี้ทรหดมากมายทะเลาะกะแม่ตั้งหลายครั้งแน่ะ

เรื่อง ความอาย อันนี้พอไปหาที่ซื้ออุปกรณ์แล้วทำไมคนที่ร้านจะต้องถามทุกคนเลยฟระว่า เอาไปทำไมเหรอคะ ? ตอนหอบคีย์เบลดนั่งรถทัวร์เหมือนกัน

มานจะถามทำไม??? อยากรู้ก็ไปถามญาติเอ็งเองซีฟระ!! อายนะเฟร้ย ถามอยู่นั่นแหละ

มันอายนะเข้าใจใหมเวลาจะต้องตอบเนี่ย เพราะฉะนั้นถ้าไม่ว่ากันจริงๆก็กรุณาอย่ามาจุ้นเรื่องของข้า!!!

งานนี้ ประทับใจมายะคนนี้จริงๆ งานนี้เหมือนสววค์รบนดินเลยล่ะ(จริงๆ) มีความสุขมากมันล้นเอ่อแบบ บอกไม่ถุกเลยล่ะ มีความสุขจนลืมหิว ลืมกินข้าวลืมง่วง ลืมไปเข้าห้องน้ำ ลืมกระหายน้ำ ลืมคิดว่าตัวเองเป็นใคร ลืมกังวล ลืมเรื่องชุดชุ่ยๆ ลืมเรื่องกลัว ทุกสิ่งในหัว มันโล่งแบบบอกไม่ถูก มีความสุขจริงๆ ทุกอย่างมันเหมือนเติมเต็มไปด้วยความสุขส่วนนี้ไปแล้ว

เหมือนหลุดไปอีกโลกนึงเลย โลกที่มีแต่คนที่เราประทับใจทั้งนั้น

ไม่นึกว่าเพียงแค่วันเดียวเราก็สามารถสร้างอะไรดีๆให้กันและกันได้

ไม่นึกว่าวันเดียวเราจะมีมิตรภาพเกิดขึ้นได้

ไม่นึกว่าวันนี้เราจะได้เจอคนที่เรารู้จัก และคนที่ไม่รู้จักเรา มาทักอย่างเป็นมิตรอย่างนี้

ขอบคุณมากที่เข้ามาคุยกับเรา ถึงแม้เราจะไม่เคยเจอกัน เราจะไม่เคยเห็นหน้ากัน เราจะไม่เคยรู้จักกัน แม้ไม่รู้ว่าเราเป็นใครแต่เข้ามาคุยอย่างเป็นมิตรกันทุกคนเลย เราขอบใจจริงๆ

วันนี้มีความสุขมากๆเป็นวันหนึ่งวันที่จะไม่มวันลืมเลย

ประทับใจจนอยากร้องไห้ ฮือๆ ขอร้องใส่บล็อคหน่อยนะ

......

เฮ้อ เอาล่ะ ตอนนี้เรารู้ว่าท่านอยากดูภาพแต่ กรุณารอซักประเดี๋ยว แน่นอนท่านต้องไม่อยากให้ภาพของท่านออกมามืดหรอก จริงมั๊ย? งั้นตอนนี้ก็ขอตัวไปปรับภาพก่อนนะ

ทิ้งท้ายนี้ เรามีความสุขจริงๆ ขอบคุณทุกคนมากๆเลยที่มีงานครั้งนี้มา และที่เป็นห่วงเราด้วย ฮึกๆ

me/ นั่งร้องไห้ขี้มูกโป่ง

ฮึกๆ ไปปรับรุปต่อดีกว่า

me/นั่งยานกัมมี่ชิพหายไป